Pomoc i przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu - terapia pracowników SW

Identyfikacja stresorów i ich eliminowanie

Praca w służbie może oddziaływać na funkcjonariusza więziennego jeszcze długo po zatrzaśnięciu za sobą kraty. Jeśli frustracja i przemęczenie pracą wciąż narasta bardzo ważne jest podjęcie działań zmierzających do identyfikacji stresorów i eliminowania ich. To zadanie dla terapeuty. Powinien on nie tylko posiadać umiejętności prowadzenia terapii, ale także edukować pracowników SW. Edukacja pracowników to pierwszy krok w skutecznym przeciwdziałaniu pojawiania się wypalenia. - Praca więziennika wymaga od niego ciągłego rozwoju osobistego. - mówi pani Katarzyna. - musi wypracować sobie relacje z osadzonymi, wytyczyć im jasno określoną granicę, umiejętnie budować swój autorytet, przy zachowaniu zasad życzliwości i odpowiedniego dystansu. Terapeuta może pomóc mu w wypracowaniu sobie tych relacji. Poprawne relacje służbowe funkcjonariusza SW z osadzonym przynoszą korzyści dla nich obojga. Zwiększają szanse na resocjalizację więźnia, a funkcjonariuszowi przynoszą satysfakcję i sukcesy w pracy resocjalizacyjnej, a także brak przemocy fizycznej i słownej ze strony osadzonego. Wszystko to zależy od indywidualnych cech osobowościowych każdego pracownika, pracowania nad nimi, a także od jego doświadczenia zawodowego, wiedzy i jego "powołania" do wykonywania tego zawodu. Prywatne gabinety terapeutyczne pomogłyby też potencjalnemu kandydatowi do służby określić, czy rzeczywiście ma do niej odpowiednie predyspozycje. Mówiąc prościej - czy się nadaje. Taka opinia pomogłaby mu w przyszłości uniknąć wielu problemów i rozczarowań. W jednostkach penitencjarnych coraz częściej zauważają, że pomoc psychologiczna funkcjonariuszom SW jest konieczna. Niestety, nie zawsze jednostki są w stanie zapewnić odpowiednią opiekę psychologiczną.